setlist

  • Print

    William Elliott Whitmore - AB Brussel, 7 april 2009

    Het was de bedoeling om hier mijn Alela Diane concertervaring van eerder deze week met u te delen, maar de muzikale actuatliteit dwingt me om het eerst uitgebreid te hebben over het vurige concert van William Elliott Whitmore, die in het voorprogramma van Alela Diane stond. Ik ben dan ook een ouwe zak, en u zal dat zo meteen bevestigd zien in dit William Elliott Whitmore concertverslag.

    The thing is: I really don’t give a fuck about Rock Werchter anymore. De geprogrammeerde groepen interesseren me immers bitter weinig tot geen fluit. Maar! Er zal echter een tijd aanbreken, dat het me wél terug een fuck zal kunnen schelen. Over een kleine 10 jaar zal mijn dochter immers de leeftijd bereiken om te beginnen zeuren over een Werchter ticket (dat woord ‘Rock‘ ervoor is sinds deze week écht wel overbodig geworden). En wie zal dat dan mogen betalen? Juist ja, papa Roeneke hier. Daarom wordt het dringend hoog tijd om mijn verontwaardiging over de affiche van dit jaar uit te brullen! En dus nu al ferm van mijn kloten beginnen te maken voor het te laat is! "Wind je niet zo op, Roen!" Fuck off! Ik wind me er wél over op! Dàt is nu eens precies wat er mis is met deze tijden: iedereen laat maar begaan. Niemand windt zich meer op over wantoestanden. Binnenkort zit met de huidige heersende mentaliteit het Vlaams Belang in de Vlaemsche regering. Maar niemand die zich daar nog over opwindt. Dit is dan ook de tijd van "iedereen haalt de schouders op en kijkt stillekes en wacht bang af als een geslagen hond vanop de zijlijn". Meteen dé reden waarom het échte socialisme in zo'n crisis zit. Niemand durft meer in te gaan tegen rechtse hersenloze brulapen; krapuul in kostuum alla Bartje het Weverke, Gerolfke en Jean Marie'ke. Maar ik wijk af, geloof ik.

    Stel je voor dat mijn dochter nu al de leeftijd zou hebben om over Werchter te zeuren. God Here Jezus Hare Krisha nogaantoe, ik mag er niet aan denken. Dan zou ik hoeveel? Zo’n 300 euro voor madammeke haar weekend (hoewel “weekend”… over 10 jaar is het een hele màànd Rock Werchter, gok ik) mogen ophoesten? Voor zo’n 300 euro EIS ik dan wel muzikale kwaliteit op de affiche! En géén zogenaamde goeie grappen zoals Milk Inc., Black Eyed Peas, en noem maar op. Zowat die hele affiche van dit jaar lijkt me een sléchte grap! Gedateerde grappen bovendien. Metallica natuurlijk, maar wat doet die lelijke ouwe grap van een Grace Jones op die affiche? Om op die manier weer die afschuwelijke 80s muziek weer langs de Grote Poort binnen te halen? De angstaanjagende geesten van Stock, Aitken & Waterman begint nu toch wel héél sterk op te doemen. En her en der hoor ik dingen roepen als: “Spandau Ballet, kom terug; alles is vergeven en vergeten!” De Heilige Kurt Cobain Zijn Stof draait zich om in de pop van zijn dochter (bij de laatste berichtgeving die ik las daaromtrent bevond Zijn Stof zich daar, en ik weet niet of er correspondenten ter plaatse zijn om over de huidige toestand van Zijn Stof te berichten). Moet de Heilige Cobain dààrvoor zijn leven gelaten hebben? Djiezes fokking kraaist, Nirvana dropte een atoombom met ‘Nevermind’ in 1991, waardoor die hele plastieken eighties onzin onder een dikke laag fall-out bedolven werd. En nu, nog geen 20 jaar later, kruipen de zombies stilaan vanonder het radioactief puin. Ze hebben zelfs voor nageslacht gezorgd ook! En dat allemaal omdat een verachtelijk sujet als de heer Herman S. dat zo wil. To the gallow’s pole with him! Beschimp hem! Stenig hem! Kruisig hem! Hij is de Messias niet! Hij is Judas, de Verrader!!! Hij is Het Kwaad in hoogsteigen persoon!!! Niet moeilijk, ‘t is dan ook een VLD’er…

    En laat vervolgens mensen met gezond verstand (Néé, JM De Decker, néé; jij hebt al helemaal géén verstand!) de affiche van Rock Werchter (en bij nader inzien: alle festivalaffiches) samenstellen. Ik zag eerder deze week de 30jarige William Elliott Whitmore in het voorprogramma van Alela Diane. Dat deze man na al die jaren nog steeds geen hoofdact is, is een grote schending tegen de Mensenrechten. Whitmore heeft immers géén zware bassen of andere speciale effecten onzin nodig om een publiek te begeesteren zoals dinsdagavond in de uitverkochte AB mocht blijken. Zijn kracht zat puur in zijn overweldigende présence, zijn robuuste banjo- en gitaarspel, indrukwekkende doorleefde stem en zijn Songs. Échte songs. Niet van die misbaksels die van de band in hitfabrieken rollen. Artiesten als William Elliott Whitmore verdienen om als hoofdact op de affiche van Rock Werchter te staan! Niét zo’n clowneske figuren als Regi Penxten, Grace Jones, Fred Durst, en noem maar op. What’s immers next, Herman, jij verachtelijk slecht mens? Dit jaar is het de Milk Inc. Generatie; vanaf volgend jaar dan de Kabouter Plop generatie? En Herman, jij achterlijke idioot: er zijn nochtans genoég muzikanten en groepen te vinden die wel 300 euro waard zijn: William Elliott Whitmore is één voorbeeld, maar ook voor andere jonge bezielde muzikanten als Neko Case, Band Of Heathens, Drive-By Truckers, The Gaslight Anthem, Lucero, Fleet Foxes, Alela Diane, Mariee Sioux, Caroline Herring, Grayson Capps, The Gourds, Otis Gibbs, Tim Easton, Ryan Adams, Hank Williams III, Sarah Lee Guthrie & Johnny Irion, Chris Knight, Dan Baird, Steve Earle, Eli “Paperboy” Reed, en nog honderden andere namen zou ik met véél plezier zelfs 300 euro én meer willen ophoesten om mijn dochter een écht Rock Werchter weekend, die naam waardig, te gunnen. Alleen krijgen zo’n echte, bezielde muzikanten in het door MNM, Qmusic, studio brussel et les autres huidige verziekte muzieklandschap geen kans meer om te bewijzen dat zij het inderdaad meer waard zijn dan achterlijke clowns als Regi Penxten. Hoog tijd dus om nog eens een Nirvana revolutie te ontketenen, want we zitten weer tot aan onze kin in het ellendige droevige eighties moeras, maar we beseffen het niet! Ik héb de “muzikale” eighties al eens meegemaakt toen ik nog een kind en een puber was; een tweede keer hoeft voor mij écht niet meer! Het verschil met nu is: toen wisten we niet beter! Er was nog geen internet om ons te wijzen op het bestaan van de toenmalige underground scene met Sonic Youth, Hüsker Dü enzoverder. En dus wil ik niet dat mijn dochter hetzelfde lot beschoren is, en haar “muzikale“ helden achterlijke idioten als Regi Penxten of Empire Of The Sun worden! William Elliott Whitmore moet haar Kurt Cobain zijn! Yes, he can!!! Het bewijs van afgelopen dinsdag hieronder (noot: in sommige filmpjes is alleen William zijn hoofd te zien; dat komt omdat ik toen de hele tijd in de gaten gehouden werd door zo'n security mens. En omdat ik mijn cameraatje niet wilde kwijtraken, heb ik het hele Whitmore concert dan maar zo goed mogelijk 'verborgen' opgenomen... maar het resultaat is in ieder geval op z'n minst het beluisteren waard... en klik dus vooral op de songtitels in het rood): 

    Setlist William Elliott Whitmore:
    1. Buildin' me a home (cd: latitudes)
    2.
    Lift my jug (song for Hub Cale) (cd: ashes to dust)
    3.
    From the cell door to the gallows (cd: hymns for the hopeless)
    4.
    One man's shame (cd: song of the blackbird)
    5.
    Take it on the chin (cd: song of the blackbird)
    6.
    Old Bill Jones (trad.)
    7.
    Hell or high water (cd: animals in the dark)
    8.
    Who stole the soul (cd: animals in the dark)
    9.
    There's hope for you (cd: animals in the dark)
    10.
    Old devils (cd: animals in the dark)